Sobota, 20 sierpnia 2022

5 sposobów na ochronę próbek i danych biobanku w razie katastrofy

16 kwietnia 2022

Katastrofy mogą przybierać różne formy. Nie każda katastrofa to trzęsienie ziemi czy huragan. Często niewielkie powodzie, pożary, chwilowe przerwy w dostawie prądu, kradzieże, a nawet pandemia, taka jak COVID-19, mogą spowodować uszkodzenie lub utratę próbek, danych, zapasów i/lub sprzętu. Poniżej przedstawiamy pięć elementów, które pomagają złagodzić skutki zarówno katastrof spowodowanych przez człowieka, jak i klęsk żywiołowych, a które mają na celu ochronę próbek w biobanku.

System zarządzania informacją laboratoryjną

Wdrożenie systemu zarządzania informacją laboratoryjną (LIMS) jest kluczowym aspektem zarządzania próbkami i zapasami. Zaleca się, aby każdy plan awaryjny na wypadek katastrofy zawierał szczegółową listę wszystkich instrumentów, urządzeń, materiałów eksploatacyjnych i zapasów. Pozycje te powinny być oznaczone nazwą sprzedawcy, ogólnym opisem, numerem marki/modelu, numerem etykiety aktywów, numerem partii, datą ważności i innymi istotnymi danymi.1 Biorepozytoria powinny być wyposażone w system LIMS do biobankowania, który będzie w stanie zarządzać wszystkimi tymi informacjami, co może być szczególnie trudne dla laboratoriów specjalizujących się w zabezpieczaniu i biobankowaniu próbek. Najlepszym rozwiązaniem jest LIMS oparty na chmurze, ponieważ automatyczne kopie zapasowe danych, serwery lustrzane, na których przechowywane są dane, oraz przechowywanie informacji w zdalnych lokalizacjach chronią dane w trakcie ich generowania i zapewniają do nich natychmiastowy dostęp w razie awarii.2

Etykiety próbek z kodami kreskowymi i RFID

Żaden system LIMS do biobankowania nie jest w pełni funkcjonalny bez odpowiednich etykiet z kodami kreskowymi lub etykietami RFID. Kody kreskowe i/lub etykiety RFID na próbki są niezbędne do śledzenia w czasie rzeczywistym stanu zapasów w biobanku, monitorowania odczynników w trakcie ich przechowywania i zużywania, a także próbek w trakcie ich przetwarzania i przechowywania. ISBER zaleca, aby unikalny identyfikator repozytorium dla każdej próbki był wydrukowany na etykiecie zarówno w formacie kodu kreskowego/RFID, jak i w formie czytelnej dla człowieka5. Nawet jeśli laboratorium nie jest wyposażone w system LIMS oparty na chmurze, wykorzystanie etykiet z kodami kreskowymi lub RFID umożliwia śledzenie zapasów w czasie katastrofy, zwłaszcza gdy próbki wymagają przeniesienia do innej zamrażarki lub, jeśli to konieczne, do placówki poza laboratorium. Używanie odpowiednich etykiet na próbki z właściwym wydrukiem ma również kluczowe znaczenie, ponieważ etykiety, które odpadną, rozmażą się lub wyblakną, mogą stać się niezidentyfikowane. Jest to szczególnie ważne w przypadku niebezpiecznych substancji chemicznych, ponieważ katastrofy takie jak trzęsienia ziemi mogą powodować uszkodzenie pojemników, które wymagają odpowiedniej identyfikacji w celu zastosowania właściwej metody oczyszczania.

System monitorowania środowiska laboratoryjnego

Oprogramowanie do biobankowania, w tym laboratoryjne systemy monitorowania środowiska mierzące wiele parametrów, jest często wykorzystywane do ochrony cennych próbek podczas katastrofy.3 Systemy te nie tylko mierzą temperaturę w zamrażarkach; mogą też śledzić w czasie rzeczywistym wilgotność względną, różnicę ciśnień powietrza, cząsteczki powietrza i lotne związki organiczne (VOC). Gdy coś pójdzie nie tak, system natychmiast ostrzega osoby odpowiedzialne za infrastrukturę, zapewniając szybką i natychmiastową reakcję w celu naprawienia sytuacji. Niektóre systemy, takie jak XiltriX, są redundantne pod względem zasilania, łączności i protokołów eskalacji alarmów, co niweluje ewentualne awarie samego systemu spowodowane katastrofą i dodatkowo pomaga chronić próbki z biobanku.

Systemy zapasowe

Nawet w przypadku systemu monitorowania laboratorium może upłynąć sporo czasu, zanim personel będzie w stanie w pełni przywrócić zasilanie i naprawić uszkodzony sprzęt. W interesie wszystkich leży wdrożenie określonego poziomu możliwości tworzenia kopii zapasowych dla każdego systemu. W przeciwnym razie można skończyć tak, jak mój kolega, który musiał wnosić blok suchego lodu po dziewięciu piętrach schodów, gdy burza lodowa przerwała dopływ prądu do ośrodka badawczego. Kilka przykładów dodatkowych systemów rezerwowych to:3

  • Generatory "dwupaliwowe", które mogą pracować na gazie ziemnym, propanie lub oleju napędowym
  • Wstępnie okablowane złącza do generatorów
  • Zastępcze zamrażarki i zbiorniki na próbki kriogeniczne z ciekłym azotem
  • Całodobowe zapasy suchego lodu dla każdej zamrażarki
  • części zamienne na miejscu

Praktyczny plan awaryjny

Narzędzia zaproponowane powyżej nie zadziałają, jeśli nie będzie istniał plan działania ze szczegółowymi standardowymi procedurami operacyjnymi (SPO) i przeszkolonym personelem. Powinny istnieć jasne instrukcje, jak chronić próbki i dane biobanku, uwzględniające charakter i skalę katastrofy, aby zminimalizować straty i umożliwić szybki powrót do normalnego funkcjonowania.1 W każdym planie na wypadek katastrofy należy szczegółowo opisać cztery fazy: łagodzenie skutków, przygotowanie, reagowanie i przywracanie do normalnego stanu. Należy określić rodzaje zdarzeń, których wystąpienie w laboratorium jest najbardziej prawdopodobne, a także osoby podejmujące decyzje, interesariuszy i potencjalne linie komunikacyjne. Następnie należy przeprowadzić ocenę podatności na zagrożenia, aby ocenić sprzęt i zapasy najbardziej narażone na ryzyko podczas zdarzenia oraz podjąć decyzję, jakie działania należy podjąć w celu ochrony tych zasobów. Dotyczy to także zamrażarek znajdujących się na parterze lub w piwnicach, ponieważ powódź może zniszczyć całe hodowle zamrażarek i próbki badawcze na całe życie.

W niektórych przypadkach ISBER, w swoim przewodniku po najlepszych praktykach w zakresie etykietowania próbek, sugeruje także dublowanie kolekcji próbek i danych w różnych miejscach (np. w różnych jednostkach przechowywania LN2), aby zapewnić zachowanie kriokonserwacji w przypadku katastrofy5. Priorytetem każdego planu awaryjnego powinna być przede wszystkim ochrona zdrowia i dobrego samopoczucia personelu, a w dalszej kolejności bezpieczeństwo przechowywanych okazów oraz trudnego do wymiany sprzętu i próbek. Po przygotowaniu personel powinien zostać przeszkolony w zakresie wdrażania planu, aby zwiększyć skuteczność reakcji i zminimalizować potencjalne szkody spowodowane katastrofą.4

LabTAG firmy GA International jest wiodącym producentem wysokowydajnych etykiet specjalistycznychoraz dostawcą rozwiązań identyfikacyjnych stosowanych w laboratoriach badawczych i medycznych, a także w placówkach służby zdrowia.

Referencje:

  • Mische S, Wilkerson A. Disaster and contingency planning for scientific shared resource cores. J Biomol Tech. 2016;27(1):4-17.
  • Paul S, Gade A, Mallipeddi S. The State of Cloud-Based Biospecimen and Biobank Data Management Tools. Biopreserv Biobank. 2017;15(2):169-172.
  • Baird PM, Benes FM, Chan CH, et al. How is your biobank handling your biobank with disaster recovery efforts? Biopreserv Biobank. 2013;11(4):194-201.
  • National Research Council of the National Academies. Emergency Planning. In: Prudent Practices in the Laboratory: Handling and Management of Chemical Hazards (Postępowanie z zagrożeniami chemicznymi i zarządzanie nimi). Washington, DC: The National Academies Press; 2011:33-43.
  • ISBER Best Practices, wydanie4. i uzupełnienie.